Op zondag 12 april was er een Kerkdienst door gemeenteleden in de Centrumkerk. Het thema was: ‘Opstaan, zoeken en verder gaan’, naar aanleiding van het verhaal van de Emmaüsgangers. Een mooi voorbeeld dat een zondagse dienst niet altijd een domineesdienst hoeft te zijn. Als extra opdracht (niet-verplicht), zou je de dienst terug kunnen kijken, en er een recensie (max. 150 woorden) over schrijven: wat vond je goed, wat zou volgens jou beter kunnen, en welke vraag/vragen roept de dienst eventueel bij je op.
Recensies:
De dienst van zondag 12 april 2026 in de Centrumkerk te Winsum zal ik niet snel vergeten. Deze dienst was anders. Zo werd er bijvoorbeeld een Opwekkingslied gezongen. En er stond geen dominee op de preekstoel. Wel zag ik een dominee in de zaal. Wat zou er door het hoofd van deze dominee zijn gegaan? De dienst eindigde een kwartier eerder dan gebruikelijk. Ongeveer de tijd van een preek. Er waren wel herkenbare elementen, zoals de aankondiging van de collecte en de afsluiting met een zegen. Het was een dienst die was voorbereid door gemeenteleden. En naar mijn mening hebben ze dat heel goed gedaan. De dienst zat goed in elkaar. Ik zag mensen opgewekt naar huis gaan. Wel denk ik dat het thema “Opstaan, Zoeken en Verder gaan” iets meer uitgediept had mogen worden. Wellicht kunnen we elkaar hierop aanspreken. Hoe zie jij dat: opstaan, zoeken en verder gaan?
Dennis Knoops
Allereerst geef ik hierbij aan dat ik het moedig vind, dat een aantal mensen deze ADA
(anders dan anders)dienst heeft voorbereid en uitgevoerd! Ook zie ik het zo dat je wellicht
nooit aan ieders wensen kunt voldoen in een dienst. Dat is uiteraard ook heel persoonlijk.
Maar er is altijd iets misschien wat je meeneemt uit het gehoorde of gezongene.
De inloop zorgde voor een gemoedelijke sfeer, er kwamen veel mensen op af op deze
dienst, ook mensen die het pad naar de kerk wat ‘lastig’ vinden, of wellicht het pad niet meer
vinden. Ik ervaarde het als een warm welkom en niet alleen door de koffie en thee.
Terugkijkend op de dienst vond ik alles een goed bij elkaar passend geheel gezien het
thema. En dit alles in het huis van God, wat ook werd benadrukt tijdens de dienst, in woord
en gezang. De dienst bracht veel afwisseling wat een positief effect kan hebben om de
aandacht erbij te houden. Wat ik persoonlijk miste was de diepgang en verstilling. De
momenten van verstilling kwamen m.i. wat minder tot hun recht. Iets meer rust en stilte. Wat
ik meeneem uit de dienst is, dat je Zoektocht wellicht je hele leven duurt.
Gina Drevel
Deze dienst door gemeenteleden bewijst dat een zondagse dienst niet per se een domineesdienst hoeft te zijn. Ik was aangenaam verrast. De groep straalde in alles uit dat ze het samen goed en diepgaand hadden voorbereid. Ik hoorde dat ze drie avonden bijeen waren geweest, en dat was te merken: het resultaat was een samenhangend geheel van muziek en tekst. Verrassend was de moderne versie van de Emmaüsgangers; hier werd ik door geraakt, evenals door andere teksten en de gebeden. De presentatie was rustig en evenwichtig. Het muziekgroepje o.l.v. Huub klonk zeer professioneel, zij hadden van mij veel meer mogen zingen, al dan niet samen met de gemeente, en dan in plaats van de geprojecteerde liederen. Ook de muziek van Henk Koster droeg bij aan de kwaliteit, met name tijdens het stiltemoment. Kortom: zeer geslaagd, en voor herhaling vatbaar.
Ignace Frénay
Dat het geloven in Jezus de essentie van alles is, wordt geheel gemist. Het lied welkom, welkom thuis wordt van belang geacht. Ik vind het op zich een prachtig lied, echter. Was niet het lichaam een tempel? Brengt ons er meteen op dat God en de Zoon van God op 1 hoop worden gegooid. Er is een 3 eenheid. 3 verschillenden die samen aan hetzelfde werken. In de dienst wordt in een voorgelezen tekst Jezus teruggebracht tot “onze broeder”. Deze broeder is wél de wereldheerser. “Zoeken betekent niet dat je verdwaald bent”. “Het betekent dat je leeft” werd uitgesproken. “Zoekt en je zult vinden” inderdaad. Alleen het geloof in Jezus geeft je eeuwig leven. Het verhaal van de Emmaüsgangers in gewone taal, is niet meer te herleiden tot het oorspronkelijke verhaal. Iedere week bidden voor de PGWH en haar mensen, ontbreekt.
Henk Honingh
Heerlijk zo ontspannen binnenkomen met koffie en ontmoeting. Kreeg de hele dienst het gevoel van samen zijn, dit kwam doordat meerdere mensen het woord voerden. Mooie lijn erin van hoop. Verhaal over Emmaüsgangers was erg verrassend. Liedkeuze, met name lied Kracht van Uw liefde erg mooi en geeft blijdschap. En toch……… mis ik de bijbeluitleg. Trouwens dit mis ik wel vaker de laatste tijd.
Ik heb nog even aan de mensen van oudere gespreksgroep gevraagd wat ze er van vonden. Zij waren verrast dat men dit zo goed konden doen. Ze waren ook erg blij met de vele mensen die er waren. Vond de liederen erg mooi. Sommigen misten de tekstuitleg. Enkelen hadden moeite met het horen en hebben weinig hierdoor meegekregen.
Al met al zeer positief en zeker complimenten.
Marja Velzen
De dienst heb ik niet live meegemaakt, maar ik heb deze teruggekeken. Een andere bepalende factor is dat ik geen lid ben van de PGWH. Dus ik kijk en luister als relatieve buitenstaander.
Wat bij mij blijft hangen is dat een kerkdienst door gemeenteleden heel mooi de betrokkenheid van gemeenteleden stimuleert bij een belangrijk onderdeel van gemeente-zijn: de wekelijkse kerkdienst. Op deze manier wordt de veelkleurigheid van de gemeente gebruikt bij de vorm en de inhoud van de dienst.
Verder riep de vraag om een recensie bij mij de vraag op wat de basis is waarop ik in algemene zin een kerkdienst beoordeel of waardeer. Ik kom daarbij uit op een aantal schalen waarop je een dienst zou kunnen “scoren” op bijv. een vierpuntsschaal. Ik heb dit schema voor de betreffende dienst ingevuld.
| De dienst geeft mij | Bevestiging | x | Aansporing | |||
| Centraal staat Gods boodschap of mijn reactie daarop | Klank/Woord | x | Weerklank/
Antwoord |
|||
| In de dienst voel ik mijzelf | Deelnemer | x | Toeschouwer | |||
| Inhoud van de dienst | Verrassing | x | Verwachting |
Martijn Dijkema
Wie de schoen past…
“Opstaan, zoeken en verder gaan”. Dat was het thema van de Centrumkerkdienst die eens op andere leest was geschoeid. Samen op weg in tijden waarin oude vormen van dienst niet meer vanzelfsprekend zijn. En via een nieuw pad samen verder komen en nieuw perspectief krijgen.
Gedragen door de inspiratie van de voorbereidingsgroep kreeg het thema mooi vorm. Rustig en weloverwogen werd de gemeente mee geleid in een zoektocht. Zoeken hoort bij het leven, en betekent dat je leeft, zo klonk onder meer. Via liederen, lezing, gebed, gedicht, column, samenzang wandelden we door de dienst en waanden we ons even als Emmaüsgangers in huidige tijd. En we mochten achterblijven in verwondering en bemoedigd weten om verder op weg te gaan. Ga met God, zong de gemeente aan het einde van de dienst uit volle borst.
Na dit mooie voorbeeld treden wellicht anderen in de voetsporen van de voorbereidingsgroep. Wie de schoen past..
Hilly Mast